1. Hoe het begon.

Eind 2025 kreeg ik te horen dat ik prostaatkanker had.

Ik had daarbij de keuze uit 3 behandelingen:

1. Niets doen. Hield wel in dat ik dan 4 x per jaar heel vervelende onderzoeken zou gaan krijgen om het in de gaten te houden. Daarbij aangetekend dat na een leeftijd van 75 niet meer geopereerd kon worden, ik was toen 71,
2. Bestralen / Chemo kuur. Nadeel daarvan is dat je ook ‘gezond’ weefsel aantast. Bovendien kun je er goed beroerd van zijn.
3. Opereren. Hierbij wordt dan de gehele prostaat verwijderd.

Ik heb gekozen voor de operatie.

Enerzijds wegens mijn leeftijd en anderzijds met het idee dat dan in één klap alles opgelost was.

De operatie word met een ‘robot’ gedaan. Dit houd in dat je zes kleine ‘gaatjes’ in je buik krijgt waardoor alle benodigde apparatuur je buik ingebracht word. De chirurg zit dan achter een grote monitorkast en bedient alles met twee ‘joy-sticks’.

Voordeel van deze methode is dat je nauwelijks tot geen littekens krijgt en het minder belastend voor je lichaam is waardoor het herstel ook positief beïnvloed word.

Het herstel werd ook – normaal gesproken- op 6 tot 8 weken gesteld.